Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Το πιο όμορφο Πάσχα θέλει αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη

ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΣΧΑ

  Η άνοιξη είχε φτάσει στο μικρό μας χωριό και πάλι. Ο Απρίλης μας έφερνε το Πάσχα, λαμπρή γιορτή και χαρά για όλους τα χρόνια αυτά, που, μεγάλη πια άκουσα ότι τα λέγαν μεσοπόλεμο.

   Μαζί με τη γιορτή αύξαιναν κι οι δουλειές, το συγίρισμα του σπιτιού, τα ασπρίσματα την αυλή, τα κηπευτικά κι οι βασιλικοί που έπρεπε να φυτευτούν για το καλοκαίρι... Για μας τα παιδιά υπήρχε μια προσμονή, κανένα καινούριο φουστανάκι, ραμμένο από τη μάνα μας και για τα μεγαλύτερα παιδιά, παπούτσια από τον τσαγκάρη, χοντρά για να αντέχουν... Όχι για όλους όμως. Στο σπίτι της θειά Γιαννούλας της γειτόνισσας, τα παιδιά, ορφανά από πατέρα δεν είχαν να περιμένουν τίποτα. Η μάνα τους αγωνιζόταν, αλλά τι να καταφέρει στον άγονο τόπο μας με τους ανθρώπους που βρίσκονταν όλοι στην ίδια μοίρα σχεδόν; Ίσα που επιβίωναν...




  Ετσι ξεκινά η ιστορία "Το πιο όμορφο Πάσχα", μια από τις  24 ιστορίες που φτιάχτηκαν από 18 bloggers, με βασικά συστατικά: αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη. Aυτες οι ιστορίες αποτελούν μαζί με τις συνταγές τους ένα ξεχωριστό e-book, που θα βοηθήσει να στρωθούν κι άλλα τραπέζια αυτές τις γιορτινές μέρες για ανθρώπους που το χρειάζονται περισσότερο.
  Αντιγράφω της πληροφορίες από το blog a button on the moon, της Αλεξάνδρας, που τα οργάνωσε όλα, και της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια :



ο e-book μας διατίθεται για την ενίσχυση της Κοινωνικής κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος" και του μη κερδοσκοπικού σωματείου Κοινωνία αγάπης και προσφοράς  "Γέροντας Παΐσιος". 

Στο e-book θα διαβάσετε ιστορίες, πραγματικές και φανταστικές, ποιήματα, με πρωταγωνίστρια την αλληλεγγύη και συμπρωταγωνιστή το φαγητό, γι' αυτό και στο τέλος θα βρείτε τις αλμυρές και γλυκές συνταγές κάθε ιστορίας.


Για να αποκτήσετε το e-book, αρκεί να στείλετε, όπου εσείς επιλέξετε, ένα δέμα με ό,τι μπορείτε από όσα θα βρείτε στη λίστα με τις πάγιες ανάγκες της Κοινωνικής κουζίνας και του σωματείου "Γέροντας Παΐσιος".
Το αποδεικτικό της αποστολής είναι και η τιμή για το e-book! 
Στο womaninblog@gmail.com (με τίτλο e-book) στέλνετε μία φωτογραφία του δέματος (*γράψτε στο δέμα blogaki*) και του αποδεικτικού και θα λάβετε αμέσως τις ιστορίες μας.

Μπορείτε να διαβάσετε το e-book στον υπολογιστή, στο κινητό, στο tablet.

την πολύ όμορφη εικόνα του εξωφύλλου έφτιαξε η Χριστίνα - Ανδρομέδα

Δείτε αναλυτικά τις δράσεις, τις εκδηλώσεις και τις έκτακτες ανάγκες της Κοινωνικής κουζίνας εδώ και του σωματείου "Γέροντας Παΐσιος" εδώ.

Πάγιες ανάγκες Κοινωνικής κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος"
σχολικά βοηθήματα
παιχνίδια,
παιδικές τροφές
παιδικά ρούχα
πάνες

τρόφιμα
μπαχαρικά
μέλι
καφέδες (ελληνικός, φραπέ, γαλλικός)
γάλα εβαπορέ
χαρτί κουζίνας
χαρτοπετσέτες
πλαστικά πιρούνια και κουτάλια
μπολ μιας χρήσης για τη συσκευασία φαγητού
γάντια μιας χρήσης
αλουμινόχαρτο
απορρυπαντικά
σφουγγαράκια
γκάζι και γκαζιέρα
μαρμίτα 150 λίτρων

Κοινωνική κουζίνα "Ο Άλλος Άνθρωπος"
(δωρεάν αποστολή με τη Γενική ταχυδρομική)
Πλαταιών 55 και Παραμυθιάς, Μεταξουργείο

104 35 Αθήνα



Πάγιες ανάγκες Κοινωνίας αγάπης και προσφοράς "Γέροντας Παΐσιος"
Τρόφιμα
Είδη μπακαλικής
Είδη υγιεινής
Ρουχαλάκια
Παιχνιδάκια
Σχολικά είδη
Χαρτικά
Βιβλία αναγνωστικά
Φάρμακα
Ό,τι διαθέτει ο καθένας

Κοινωνία Αγάπης και Προσφοράς Γέροντας Παΐσιος
Κεντρικό κοινωνικό κατάστημα
Μεγ. Αλεξάνδρου 99
Τ.Θ. 305
Τ.Κ. 57500
Τρίλοφος Θεσσαλονίκη







Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Τα παιδιά χτίζουν το μέλλον


   Οι τρεις τελευταίες εβδομάδες κυλησαν στο σχολείο μας μέσα στη χαρά της δημιουργίας! Τουβλάκια lego, μοτερ, αισθητήρες κίνησης και lap top. Πώς θα τα συνδέσουμε, πώς θα γίνει η βάση και πότε θα έρθουν τα καινούρια lego; Μόνο αυτά τριγυριζαν στο μυαλό των παιδιών μας...
    Αφορμή η συμμετοχή της Στ΄ τάξης στο διαγωνισμό εκπαιδευτικής ρομποτικής της WRO Hellas με θέμα τα οχήματα και τις μεταφορές του μέλλοντος.

 




   Ο χρόνος προετοιμασίας λίγος αλλά η όρεξη κι η φαντασία περισσεύουν. Και αν εύκολα βρίσκεις παιδιά πρόθυμα να τρέξουν να πιάσουν τα τουβλάκια, τα κατσαβίδια και το ποντίκι του υπολογιστή, το δύσκολο είναι να βρεις δασκάλους καταρτισμένους και πρόθυμους να θυσιάσουν τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακά τους, με όρεξη, υπομονή κι αγάπη να καθοδηγήσουν τα παιδιά και να τους ανοίξουν ένα παράθυρο στον κόσμο της ρομποτικής. Το Δημοτικό της Βυτίνας, όμως, έχει τέτοιους δασκάλους που χρόνια τώρα το έχουν μετατρέψει σε σχολείο- πρότυπο  και η τεχνολογία  έχει μπει στις αίθουσές του με πολλούς τρόπους.

 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       
     Κι αφού σχεδίασαν, έχτισαν, γκρέμισαν, ξαναέχτισαν, προγραμμάτισαν και έκαναν αμέτρητες δοκιμές, το ηλιόλουστο πρωινό του Σαββάτου 4 Μαρτίου πήραμε το δρόμο για την Καλαμάτα  και τον διαγωνισμό για την περιφέρεια Πελοποννήσου.















   Οι γονείς, βλέποντας τις κατασκευές άλλων σχολείων , ειδικά των ιδιωτικών, σκεφτόμασταν ότι πάμε ξυπόλυτοι στ΄ αγκάθια. Τα παιδιά ευτυχώς ήταν απασχολημένα να ετοιμάσουν το έργο τους, το i-Parking.


   Τι κάνει το έξυπνο γκαράζ; Έχει αισθητήρα απόστασης/κίνησης για να ανοίγει και να κλείνει η πόρτα αυτόματα. Όταν το αυτοκίνητο μπει μέσα, δέχεται φωνητικές εντολές το περιστρέφει πλήρως ετσι ώστε όταν χρειαστεί να βγει πάλι στο δρόμο αυτό να γίνει με το μπροστινό μέρος του και όχι με την όπισθεν, μειώνοντας κατα πολύ τον κίνδυνο ατυχήματος. Το γκαράζ ελέγχεται ασύρματα από ηλεκτρονικό υπολογιστή και εκτελεί εντολές σε γλώσσα προγραμματισμού Scratch.







   Όλα πήγαν καλά στην παρουσίαση κι όταν έφτασε η ώρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων για τις πέντε ομάδες που θα προκρίνονταν στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Αθήνας, μια μικρή ελπίδα φώτισε τις καρδιές μας. Λες; Και ναι, το μικρό μας σχολείο πήρε την πρώτη θέση, κι η χαρά μας ήταν απερίγραπτη!!! Πανηγύρι στήσαμε!


   Ταυτόχρονα γινόταν κι ο διαγωνισμός των γυμνασίων. Τα ρομποτάκια των παιδιών  είχαν να ακολουθήσουν στο χάρτη την πορεία του Μ Αλεξάνδρου και να ολοκληρώσουν δύο δοκιμασίες. Από την περιφέρεια Πελοποννήσου συμμετείχε ένα μόνο λύκειο, της Νεαπολης Λακωνίας.



  Παράλληλα είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε επιδείξεις εκτός συναγωνισμού από το εργαστήριο bitLab της Καλαμάτας.
 






Πίσω στο σχολείο ο ενθουσιασμός φέρνει περισσότερη όρεξη για δουλειά και η αίθουσα εκδηλώσεων  το εργαστήριο δοκιμών παίρνει φωτιά. Καθε απόγευμα πιτσιρίκια από όλες τις τάξεις έρχονται να βοηθήσουν την ομάδα, φερνοντας τα lego και τις ιδεες τους.



    Πρέπει να οργανωθούμε- τωρα παιζουμε Α΄Εθνική- να φτιάξουμε μπλουζάκια για την ομάδα και το γκαράζ μας να γίνει ακόμα πιο έξυπνο!


   Και να το! Έγινε πιο μεγάλο -η ομάδα μάζεψε όοολα τα lego της Βυτίνας- και έχει δύο θέσεις στάθμευσης. Επίσης η πόρτα δεν ανοίγει πια με φωτοκύτταρο (μια γάτα να περάσει..) αλλά με φωνητική εντολή. Επιπλέον μιλάει και το ίδιο και ενημερώνει το χρήστη όταν ανοίγει και κλείνει η πόρτα ή όταν το δάπεδο περιστρέφεται.

    Και έτσι ανανεωμένοι το Σαββατο 18 Μαρτίου φτάσαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.









   Το κοινό παρακολουθεί πολύ ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις και ομιλίες όσο οι ομάδες προετοιμάζονται.




    Το επίπεδο εδώ ήταν πολύ ανεβασμένο, είδαμε εκπληκτικές συμμετοχές από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αν και οι ακριτικές περιοχές είχαν λιγότερες ομάδες,  λόγω της προφανούς δυσκολίας στις μετακινήσεις.
    Άνθρωποι χαρούμενοι,  γεμάτοι όρεξη για δημιουργία- κόντρα στη μιζέρια που μας περιβάλλει- να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό! Τηλεκατευθυνόμενα πλοία, τελεφερίκ, υποθαλάσσια τούνελ και αερομεταφορές έδιναν κι έπαιρναν. Τα ρομποτάκια των γυμνασίων ακολουθούσαν την πορεία τους στο χάρτη και τα λύκεια πρότειναν εφαρμογές με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και διαχείριση απορριμάτων για έναν πράσινο πλανήτη.
    Και μόνο η συμμετοχή σε μια τέτοια γιορτή είναι σπουδαία εμπειρία!





Εχουμε και το ανάλογο κέρασμα, να γλυκάνουμε τους κριτές...





    Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε και από τα 80 δημοτικά περάσαμε  στον ημιτελικό τα 40. Η επόμενη φάση βγάζει τη δεκάδα του τελικού. Εκεί τα πράγματα ζόρισαν πολύ. Ελπίδα, θετική ενέργεια, χτυποκάρδι... αλλά δυστυχώς δε τα καταφέραμε.
   Τα ματάκια βουρκωσαν... πώς να τα πείσεις ότι κι αυτό που κατάφεραν είναι πολύ σπουδαίο και ότι είμαστε περήφανοι γι΄αυτα;  Όλη η ομάδα, δάσκαλοι, γονείς, συγγενείς μια αγκαλιά για τα αστεράκια μας. Μετά, πάμε να δούμε τι έκαναν οι διπλανοί. Η Σάμος πέρασε, ξεχώριζε από την αρχή... η Χίος και το Ρέθυμνο όχι... κρίμα, άξιζαν... Ανάμεικτα τα συναισθήματα...

   Επιστρέψαμε γεμάτοι εικόνες, εμπειρίες, γνώση και πάνω απ΄όλα γεμάτοι ευγνωμοσύνη για τους ξεχωριστούς δασκάλους μας που μας πήραν συνοδοιπόρους σ΄αυτό το μαγικό ταξίδι!



    Πώς μπορεί ένα τέτοιο γεγονός να μη γίνει αφορμή για δημιουργία; Όλοι θέλαμε να το ζήσουμε με τον τρόπο μας.  Ετσι, εκτός από την επίσημη εμφάνιση, η ομάδα έχει και μια δεύτερη, χειροποίητη, με πολλή αγάπη κρυμμένη στις ατέλειές της.



    Επίσης μικρά κοσμήματα- ενθύμια, από τουβλάκια που σούφρωσα από το εργαστήριο, την ώρα που μου εξηγούσαν κάθε τεχνική λεπτομέρεια της κατασκευής και έκανα με πολλή σοβαρότητα ότι καταλάβαινα...




 Ας κλείσουμε γλυκά με τα lego σοκολατάκια μας...





   
   Κάποιες από τις φωτογραφίες της ανάρτησης προέρχονται από το blog του σχολείου μας, όπου γίνεται και η παρουσίαση του i- parking 



Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Βάζουμε τις μάσκες!



    Οι Απόκριες δεν είναι και η πιο αγαπημένη μας γιορτινή περίοδος -και μαζί βάλτε και τον άγιο Βαλεντίνο-  γιατί συνήθως είναι μέρες που περιβάλλονται με μεγάλη κακογουστιά, καταναλωτισμό και πολύ πλαστικό σκουπίδι. Από την άλλη πάντα ψάχνουμε αφορμές για γιορτές, πάρτι, τσικνίσματα και καλή παρέα, όπως και αφορμές για δημιουργίες, οπότε στο χέρι μας είναι να τους δώσουμε την όψη που θέλουμε και μας ταιριάζει.
      Κι όταν λέμε καρναβάλι, για που φτερουγίζουν οι σκέψεις και τι εικόνες μας πλημμυρίζουν; Ναι, η Βενετία με τις πολύτιμες φορεσιές εποχής και τις μυστηριώδεις, περίτεχνες μάσκες, με φόντο τα κανάλια και τα παλάτια...
      Στο μάθημα της ζωγραφικής φτιάξαμε με καλούπια μάσκες από γύψο, τις κολλήσαμε με θερμόκολλα πάμω σε καμβαδάκια. Επειτα  λίγη ζωγραφική και επιστρατεύτηκαν διάφορα υλικά για να τις στολίσουμε και να γίνουν διακοσμητικά καδρακια.






       Και μερικά μικρα, μαζί με τα παιδιά:








    Εύχομαι καλό τριήμερο σε όλους!!


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Χειμωνιάτικες μέρες

   Ο Γενάρης είναι είναι ένας μήνας λιγάκι αδικημένος. Έρχεται μετά το φαντασμαγορικό και γιορτινό Δεκέμβρη, το σπίτι αδειάζει από λαμπιόνια και στολίδια, ο καιρός κρυώνει, το χιόνι φτάνει και κάνει τα πάντα ασπρόμαυρα, ακόμα και οι ήχοι σβήνουν. Η χρονιά ξεκινάει και τα σχέδια για όσα θα κάνουμε κι οι υποσχέσεις για όσα θα αλλάξουμε φέτος στη ζωή μας είναι πολλά- κάποια θα τα αλλάζαμε από πέρυσι...
   Μέσα στις μικρές χειμωνιάτικες μέρες δε χωράνε πολλά, λίγες δημιουργικές στιγμές, λίγες βόλτες για να χορτάσουν τα μάτια μας  ομορφιά -όταν μας αφήνουν οι ιώσεις- κι οι ρυθμοί χαμηλώνουν.
   Τα μολυβάκια μου πολύ τα έχω αγαπήσει, με το κάρβουνο τώρα γνωριζόμαστε και κάθε Δευτέρα βράδυ περιμένω με ανυπομονησία το μάθημα ζωγραφικής!
    Χειμωνιάτικα τοπία λοιπόν, στο χαρτί...






 


....και στη φύση.





     Μια πανέμορφη μπάλα -ευχή έφτασε από τη Λίτσα μας στην αρχή του χρόνου και είναι το γούρι μας για φέτος! Λιτσάκι ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!